เมษายน เดือนที่รอคอย

สวัสดีเดือนเมษายน ในที่สุดก็ถึงสะทีนะ ไม่ต้อง..งง..ว่าทำไมแม่จะต้องรอคอยก็เดือนเมษายนแม่จะพาพี่อันดามันและน้องฟ้าใสกลับประเทศไทยนะสิ น้องอันดามันและน้องฟ้าใสจะได้ไปหาคุณตากับคุณยายเป็นครั้งแรกเลยนะแม่เองก็ตื่นเต้นมากๆเลย  2ปีแล้วที่แม่ไม่ได้กลับไปประเทศไทย คิดถึงบ้านคิดถึงอาหารไทยที่แสนจะอร่อย และคิดถึงเพื่อนๆทุกคนของแม่..555 (เวอร์ไปป่าวเนี้ย ) พรุ่งนี้แล้วสินะที่ครอบครัวเราจะเดินทางกัน ไม่รู้ว่าจะลืมอะไรบ้างหรือเปล่าน้อ...น้องอันดามันก็ดันมาไม่สบายเอาสะวันนี้อีกน้ำมูกไหลและก็ไอดีหน่อยที่ไม่มีไข้นี้แม่ก็เตรียมยาไว้ให้ ก็ขอให้น้องอันดามันของแม่หายไวไวนะลูกนะ..

ป่วยกันทั้งบ้าน

21:20 น. วันศุกร์ที่13 เดือนมีนาคม 2552 น้องฟ้าใสไม่สบายท้องเสียและอ้วก ร้องไห้งอแง แม่เองก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นได้แต่เฝ้าดูอาการตลอดทั้งคืน แต่ก็ดีหน่อยที่ไม่อ้วกอีกแต่ยังมีท้องเสียอยู่บ้างจนกระทั้งวันเสาร์ผ่านไป วันอาทิตย์เราเดินทางไปโบสถ์กันในตอนเช้าทุกอย่างก็ปกติดีจนถึงเวลาเย็นแม่เริ่มรู้สึกแปลกๆนั้นคือรู้สึกเวียนหัวเหมือนจะอ้วกและแล้วก็อ้วกจนได้ทั้งอ้วกและท้องเสียเลยพอหลังจากที่แม่อ้วกน้องอันดามันก็อ้วกด้วยและอีกไม่นานพ่อก็อ้วกอีกคนและพอกลางดึกน้องฟ้าใสก็อ้วกอีกสรุปน้องฟ้าใสน้องอันดามัน แม่และพ่อ อ้วกและท้องเสียกันทั้งคืน ตัวแม่ก็แย่พ่อก็แย่แต่ที่น่าสงสารที่สุดคงเป็นลูกทั้งสองคนของแม่เวลาที่ลูกอ้วกออกมาแม่ทรมานสุดๆน้ำตาร่วงเลยแต่ไม่รู้จะช่วยลูกได้ยังไงได้แต่ลูบหลังให้และคอยปลอบโยนไม่ให้ร้องไห้ 02:40น. หมอฉุกเฉินเดินทางมาดูอาการพวกเราที่บ้าน หมอตรวจดูอาการและให้ยาแก้อ้วกกับยาแก้ท้องเสีย

และบอกว่าพวกเราติดเชื้อไวรัสอูนุส ไวรัสตัวนี้เป็นอันตรายกับเด็กและคนแก่เพราะจะทำให้ขาดน้ำในร่างกาย

แต่น้องอันดามันและน้องฟ้าใสยังมีน้ำพอในร่างกายแต่ไม่ควรน้อยไปกว่านี้ วันจันทร์ตอนเช้าพ่อไปทำงานไม่ไหวเพราะยังอ้วกและยังท้องเสียอยู่แม่เองก็ยังอ้วกและท้องเสียอยู่รวมทั้งลูกทั้งสองคนด้วย วันจันทร์ตอนเย็นพี่มณีรัตน์และพี่โมลากอนก็เริ่มอ้วกและท้องเสียสรุปเลยว่าบ้านเราไม่สบายกันทั้งบ้าน วันอังคารแม่เริ่มดีขึ้นบ้างแล้วพ่อยังไม่ได้ไปทำงานเพราะยังอ่อนเพลียอยู่้น้องอันดามันและน้องฟ้าใสก็ดีขึ้น นี้ก็ผ่านมา1 อาทิตย์แล้ว ก็ถือว่าเกือบจะหายดีกันทั้งหมดแล้วหละจะมีท้องเสียบ้างเป็นบางครั้ง 

11เดือนแล้วจ้า

นี้ก็ผ่านวันที่12มา 2วันแล้ว แม่ขอโทษด้วยนะที่ไม่มีเวลาที่จะเข้ามาอัพเดทข้อมูลในบล๊อคเลย ยุ่งกับกับหลายๆเรื่อง วันนี้แม่พอมีเวลาบ้างหลังจากลูกทั้งสองของแม่หลับไปแล้ว น้องอันดามันกับน้องฟ้าใสของแม่อายุได้11เดือนกับอีก2วันแล้วนะ ที่ผ่านมาพัฒนาการต่างๆของลูกที่เด่นชัดทีุ่สุดคงเป็นการออกเสียงและการเคลื่อนไหวร่างกาย การออกเสียงก็คือการร้องกรี๊ดกรีดไม่ว่าถูกใจหรือขัดใจเสียงนี้แสบรูหูมากๆโดยเฉพาะพ่อลูกชายรูปหล่อ น้องอันดามัน ส่วนน้องฟ้าใสเองก็ไม่น้่อยหน้าเสียงดีพอกัน อ้อ..ทั้งสองคนเขาร้องเพลงได้แล้วนะ เวลาที่เราฟังเพลงเขาจะร้องตามแต่ร้องตามแบบของเขาเองนะ อย่างเช่น แต.แต..แต หรือ จา..จา..จา 

นี้คือน้องฟ้าใสนะส่วนพี่อันดามันเวลาที่ได้ยินเสียงเพลงส่วนมากจะเคลื่อนไหวร่างกายหรือจะเรียกว่าเต้นก็ได้ น้องอันดามันเขาโชว์การเต้นให้คุณปู่กับคุณย่าดูมาแล้วหลายต่อหลายครั้งเรียกเสียงหัวเราะและรอยยิ้มได้มากมายเลยหละ แม่เองก็พลอยยิ้มและหัวเราะไปกับเขาด้วยดูเมื่อไหร่ก็อดไม่ได้สะที 555 ส่วอีกเรื่องก็เป็นการหัดเดินด้วยรถหัดเดินขอบอกว่าน้องอันดามันเดินได้เก่งมากๆเลยหละ บางครั้งถึงกับวิ่งเลยยื่งเวลาที่เล่นไล่จับกับพี่โมลากอนจะถูกใจเป็นพิเศษเดินไปวิ่งไปเพื่อจะได้ทันพี่ปากก็ร้องกรี๊ดกรีดไปด้วย แม่เห็นแล้วเหนื่อยแทน จริงๆเลย น้องฟ้าใสเองก็เดินได้บ้างแล้วแต่ยังไม่เก่งเท่าพี่อันดามัน แม่เองก็รอดูว่าน้องอันดามันหรือน้องฟ้าใสจะเดินได้ก่อนกัน...นี้แหละน่าความสุขของคนเป็นแม่แค่ได้อยู่ใกล้ชิดและเฝ้ามอง

เดินเล่นทะเลสาบซูริค

วันเสาร์ที่28กุมภาพันธ์ 2009 เวลาบ่าย3โมง แม่กับพ่อพาน้องอันดามันและน้องฟ้าใสไปเดินเล่นทะเลสาบซูริคกัน วันนี้เป็นวันหยุดก็เลยมีคนเยอะเป็นพิเศษ อีกอย่างอากาศวันนี้ดีไม่หนาวมากอุณหภูมิอยู่ที่10 องศามีแดดออกก็เลยทำให้รู้สึกอุ่นขึ้น น้องอันดามันและน้องฟ้าใสมีความสุขที่ได้ออกมาเดินเที่ยวเล่น แม่เองก็พลอยมีความสุขไปด้วย เราเดินเล่นกันประมาณ 1ชั่วโมงครึ่ง ก็กลับบ้านกันแต่ระหว่างทางพ่อกับแม่เกิดเปลี่ยนใจไม่กลับบ้านแล้วไปบ้านคุณอาซิลเวียดีกว่าเพราะไม่ได้ไปหานานแล้ว เราถึงบ้านคุณอาซิลเวียจะ6โมงเย็นแล้ว

เราอยู่กินข้าวที่บ้านอาซิลเวีย กว่าจะได้กลับบ้านก็ปาเข้าไป2ทุ่มครึ่งแล้ว ระหว่างเดินทางกลับบ้านน้องอันดามันและน้องฟ้าใสนอนหลับบนรถพอถึงบ้านแม่กับพ่อต้องคอยๆอุ้มไปนอนเพราะกลัวว่าจะตื่น แต่ในที่สุดน้องฟ้าใสก็ตื่นจนได้ ดีหน่อยที่น้องอันดามันหลับต่อ น้องฟ้าใสกว่าจะนอนได้อีกทีก็เกือบเที่ยงคืนแล้วแม่กับพ่อง่วงนอนมากๆ ....นอนหลับฝันดีนะลูกรักของแม่

ฟ...ฟัน ของน้องฟ้าใส

น้องฟ้าใสคนสวยของแม่ตอนนี้มีฟันขึ้นมาแล้วหนึ่งซี่ หลังจากที่นั้งนับวันรอว่าเมื่อไหร่น้องฟ้าใสจะมีฟันกับเขาสักที่ ฟันน้อยๆของน้องฟ้าใสขึ้นตอนอายุได้10เดือนกับ11 วัน ตอนนี้น้องฟ้าใสหยิบอะไรมาก็เริ่มจะใช้ฟันซี่เล็กๆกัด..กัด..กัด  ยิ่งเวลาเอาขนมปังให้จะชอบเป็นพิเศษกัดไปด้วยยิ้มไปด้วยเห็นแล้วก็มีความสุข พูดเรื่องขนมปังตอนนี้พี่อันดามันเองก็กินขนมปังเก่งขึ้นมากเลยนะ เมื่อก่อนจะใช้วิธีอมขนมปังไว้ในปาก แต่ทุกวันนี้ใส่ปากแล้วกัดและ้เคี้ยวไปด้วย นับวันลูกทั้งสองของแม่ก็เริ่มที่จะเก่งขึ้นเก่งขึ้นทุกวัน  ดีใจที่ได้เห็นพัฒนาการที่เปลี่ยนไปของลูก ตอนนี้แม่ก็นับวันรอว่าเมื่อไหร่ลูกชายกับลูกสาวของแม่จะเดินได้...ก็คงอีกไม่นานใช่ไหมจ๊ะลูกรัก..

เล่นหิมะสนุกจัง

หนาว..จังเลย...

หนาว...แต่สนุกครับ

วันนี้ตอนบ่ายหลังจากไปโบสถ์กลับมาแล้วครอบครัวเรามีโปรแกรมจะไปเล่นหิมะกัน ที่แรกกะจะขับรถไปเล่นบนภูเขาไกลบ้านแต่ต้องขับรถไปนานเหมือนกันอย่างต่ำก็เกือบ 1 ชั่วโมงก็เลยเกิดการเปลี่ยนใจเอาเป็นว่าเล่นกันบนภูเขาหลังบ้านเราดีกว่า แม่มีหน้าที่แต่งตัวใส่ชุดเล่นหิมะให้กับน้องอันดามันและน้องฟ้าใสและจัดเตรียมนมเอาไว้เผื่อเวลาหิว พ่อไปจัดเตรียมรถเข็นสำหรับน้องอันดามันและน้องฟ้าใส พี่สองคนก็ไปเตรียมอุปกรณ์ในการเล่นหิมะ ได้แก่ถุงมือและชลิเติล ( ไม่แน่ใจว่าเขียนถูกอะป่าวนะ) เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยแล้วเราก็เดินทางไปเล่นหิมะที่บนภูเขาหลังบ้านกัน เราใช่เวลาในการเดินทาง 10 นาที ก็ถึงสถานที่เล่นหิมะ วันนี้อากาศดีมีแดดออกตลอดแต่อุณหภูมิติดลบ5 องศา น้องอันดามันกับน้องฟ้าใสแก้มแดงเป็นลูกตำลึงเลยหละ พี่2 คนเล่นชลิเติลสนุกกันใหญ่ น้องอันดามันกับน้องฟ้าใสก็เล่นด้วยน้องฟ้าใสนั้งชลิเตลกับพี่มณีรัตน์ ส่วนน้องอันดามันนั้งกับพ่อ และแม่เป็นคนถ่ายรูปให้ พี่โมลากอนดูจะสนุกว่าใครๆเพราะมีเพื่อนคนอื่นๆเล่นด้วย

****เพิ่มเติม ...การเล่นชลิเติลคือการนั้งบนอุปกรณ์ที่สามารถไหลลื่นบนหิมะลงมาถึงพื้นดินได้ *****

Happy Valentine Day

นี้คือรอยยิ้มของคุณปู่กับคุณย่า

น้องอันดามันกำลังแกล้งคุณปู่ครับผม 555

น้องฟ้าใสกับคุณปู่คะ

น้องฟ้าใสกับคุณย่าคะ

14 กุมภาพันธ์ 2552 วันนี้เป็นวันวาเลนไทน์ครั้งแรกในชีวิตของน้องอันดามันกับน้องฟ้าใส แม่ก็เลยชวนพ่อไปซื้อดอกไม้ที่ร้านมิโกรและพาลูกๆไปหาคุณปู่กับคุณย่าที่บ้านกัน เราไปถึงบ้านคุณปู่คุณย่าก็17:30 แล้ว คุณย่าแปลกใจที่เห็นพวกเรามาหาในวันนี้โดยไม่ได้นัดไว้ก่อน จริงๆแม่ก็ตั้งใจจะไม่บอกอยู่แล้วกะให้คุณย่าแปลกใจเล่น และมันก็เป็นแบบนั้นจริงๆ ^_^ แม่แค่อยากให้น้องอันดามันกับน้องฟ้าใสเอาดอกไม้มาให้คุณปู่กับคุณย่าในวันแห่งความรัก และอยากให้ครอบครัวเราได้ใกล้ชิดกันมากขึ้น วันแห่งความรักไม่ใช่แค่วันที่หนุ่มสาวจะซื้อดอกให้กันและแสดงความรักต่อกันเท่านั้น แต่ทุกคนสามารถมอบความรักให้กับครอบครัวตัวเองได้ในทุกๆวัน